
Tin Fingers blijft koppig z’n eigen richting uitgaan. Waar de band vroeger laveerde tussen dromerige indiepop, vintage synths en donkere folk, klinkt hun nieuwste plaat Balconies alsof alles plots dichter op de huid zit. Minder zweven, meer vuur. Nog altijd melancholisch, maar deze keer met stof op de schoenen en zweet