
Met de Symphonie fantastique schreef Hector Berlioz een werk dat zijn tijd ver vooruit was: geen abstracte symfonie, maar een muzikaal visioen. Berlioz beschreef zelf het verhaal van een kunstenaar, onmiskenbaar zijn eigen spiegelbeeld, die een ideale geliefde ontmoet en vervolgens afglijdt in een reeks steeds nerveuze