
Een zalige uitbarsting van levensvreugde. Terug naar de essentie: dat was de stap die Richard Strauss in zijn late jaren zette. Na een leven vol wagneriaanse overvloed schreef hij nog een paar werken die betoveren door hun volmaakte eenvoud. Zoals zijn Tweede hoornconcert, voor dezelfde orkestbezetting als Beethovens Z